Anasayfa / AŞİL TENDİNOPATİSİ TEDAVİSİNDE YENİ SEÇENEKLER

AŞİL TENDİNOPATİSİ TEDAVİSİNDE YENİ SEÇENEKLER

Aşil tendinopatisini yönetmek için bir tedavi algoritması: yeni tedavi seçenekleri

 

Git:

Özet

Aşil tendinopatisi sporcuları, eğlence egzersizlerini ve hatta aktif olmayan insanları etkiler. Patoloji enflamatuar değildir; başarısız bir iyileşme tepkisidir. Tendoninopatideki ağrı kaynağı, tendonun yaralanmaya verdiği tepkide görülen nörovasküler büyümeyle ilişkili olabilir. Aşil tendinopatisinin tedavisi, öncelikle birinci basamak pratisyenliği için mevcut olan bir dizi etkili tedavi seçeneği ile konservatiftir. Konservatif tedavi başarılı olmazsa, ameliyat çoğu durumda ağrıyı hafifletir. Bir hastayı burada sunulan algoritma ile yönlendirmek pozitif tedavi sonuçlarını en üst düzeye çıkarır.

Aşil tendonundaki ağrı, rekreasyon egzersiz yapanlarda  ve sporda aktif olan kişilerde nispeten yaygındır. En sık tendonun orta kısmında ve  kemik-tendon birleşim yerinde de görülür.

Aşırı kullanımın durumu tetiklediği düşünülmektedir,  ancak etiyoloji ve patogenez bilimsel olarak netleştirilmemiştir. Kronik Aşil tendinopatisi (342 tendon) üzerine yapılan bir araştırma, fiziksel aktivitenin, histopatolojinin kapsamı ile ilişkili olmadığını, fiziksel aktivitenin, semptomları provoke etmede patolojinin temel nedeni olmaktan daha önemli olabileceğini ortaya koymuştur. Aktivite, ağrı ve yapısal anormallik arasındaki ilişki eksikliği diğer tendonlarda da bildirilmiştir ve fiziksel olarak aktif olan asemptomatik bireylerde görüntüleme konusunda patolojik değişiklikler görülmektedir. 

Tendondaki patolojik değişiklik klinik olarak tendon şişmesi veya nodüller şeklinde kendini gösterebilir. Standart yumuşak doku görüntüleme teknikleriyle de açıkça görülmektedir. Bu derleme, Aşil orta tendon ağrısının tedavisine odaklanmaktadır; yırtılma yönetimi, yerleştirme patolojisi ve peritendinopati bu makalenin kapsamı dışındadır.

Tendon histopatolojisi

Tendon histopatolojisinin dört temel taşı (1) hücresel aktivasyon ve hücre sayısındaki artış, (2) öğütülmüş maddede artış, (3) kollajen bozukluğu ve (4) neovaskülarizasyondur. Öncelikle enflamatuar bir durum olarak kabul edilmez. Aşil tendon biyopsilerinin, intratendinous mikrodiyaliz ve uygun şekilde hazırlanan biyopsi dokusunun çağdaş moleküler biyoloji tekniklerinin (cDNA ra dizileri, gerçek zamanlı kantitatif PCR) histolojik olarak değerlendirilmesi prostaglandin kaynaklı enflamasyon kanıtı gösteremedi.

Bununla birlikte, nörojenik enflamasyon  belirtileri vardır.  P maddesi ve kalsitonin geni ile ilişkili peptid gibi nöropeptidlerin varlığı, tendonda hala bir enflamasyon olabileceğini gösterir.  Periferik lokal olarak zararlı stimülasyon, peptiderjik grup IV liflerinin, peptitleri terminallerinden salgılamasını ve nörojenik enflamasyona katkıda bulunan çeşitli patofizyolojik işlemlerin başlamasını sağlar.

Ağrı nereden geliyor?

Kronik ağrılı Aşil ve patellar tendonların tedavi edilmesinin zor olduğu ve bu koşullarla ilişkili ağrı mekanizmalarının anlaşılmadığı iyi bilinmektedir.  Yukarıda belirtilen mikrodiyaliz, cDNA dizileri ve PCR, ayrıca renkli Doppler ile birleştirilmiş ultrasonografi gibi yöntemler, normal Aşil tendonuna karşı kronik ağrılı Aşil tendonu hakkında yeni ve potansiyel olarak önemli bilgiler sağlar.

İyi bilinen bir nörotransmitter ve merkezi sinir sisteminde çok güçlü bir ağrı modülatörü olan Glutamat, ağrılı tendonlarda yüksek seviyelerde bulunur, ancak normal tendonlarda bulunmaz.  Lokal bir nörovasküler büyümenin  bulguları ve sklerozan enjeksiyonlarla yapılan pilot çalışmaların ümit verici sonuçlarıyla birlikte, şimdi tendinopati ile ilişkili nöral yolakların neovaskülarizasyon ile ilişkili olabileceğine dair bazı kanıtlar vardır. Neovaskülarizasyonlu tendinozlu bir bölgeden alınan biyopsiler, damarlarla yakın ilişkide sinir yapıları gösterdi;  çalışma, vasküler duvarda P maddesi sinirlerini ve vasküler duvara yakın kalsitonin geni ile ilişkili peptid sinirlerini göstermiştir.  Aynı zamanda, P maddesi için yüksek bir afiniteye sahip olduğu bilinen nörokinin-1 reseptörü, vasküler duvarda bulunmuştur.  Bulgular, ilk kez, tendinoz ile ilişkili ağrı için bir açıklama olduğunu öne sürmektedir. Skleroterapi yoluyla bu nörovasküler büyümeye müdahale ağrıyı azaltıyor gibi göründüğü için, daha fazla araştırmayı gerektirmektedir.

Teşhis

Doğru bir klinik tanı genellikle, özellikle tendonun fokal veya genelleşmiş şişlik göstermesi durumunda, yalnızca klinik muayene ile konulabilir.  Klinik bir tanı net değilse, ultrasonografi veya MRG tendon içindeki patolojiyi ortaya çıkarabilir.  Görüntüleme ile tespit edilen anormalliklerin ağrı ile ilişkili olması muhtemel olsa da, bu morfolojik anormalliklerin ağrısız olması ve ağrının başka bir kaynaktan ortaya çıkması mümkündür. Klinik deneyim, klinik ve görüntüleme incelemelerini ilişkilendirmek için önemlidir.

Klinik muayenenin birinci önceliği akut rüptürü dışlamaktır ve baldır sıkma testi tanı koymaya yeterlidir. Tendonun sağlam olduğunu gösterdikten sonra, tendon yükleme aktivitesi sırasında muayenede tendon ağrısını kışkırtmayı hedeflemelisiniz. Çoğu hastada, basit tek bacaklı topuk yükselmeleri ağrıya neden olmak için yeterli olacaktır. Bununla birlikte, daha aktif bireylerde, tendonu daha da yüklemesi ve ağrıyı yeniden üretmesi için hastadan yerinde sıçramasını veya öne sıçramasını istemek gerekebilir. Tendonu tam olarak değerlendirmek için bazı sporcularda yükleme testinin tekrarı gerekli olabilir.

Posterior ayak bileği sıkışması, os trigonum sendromu, tenosinovit veya peroneal veya diğer plantar fleksör tendonlarının çıkığı, aksesuar bir soleus kası, sural sinirin tahrişi veya nöroma ve sistemik enflamatuar hastalık gibi diğer tanıları dışlamak önemlidir. Bu tanılar Aşil tendonunda ve çevresinde ağrıya neden olur; gerçek tendon ağrısı neredeyse her zaman tendonun kendisi ile sınırlıdır.

Görüntüleme

Tendondaki görüntüleme anormallikleri, ultrasonda görülen hipoekoik alanları ve MRG'de görülen sinyal yoğunluğunun arttığı alanları içerir. Bu alanlar, değiştirilmiş kollajen lifi yapısının ve artan interfibriler zemin maddesinin (proteoglikanlar ve hidrofilik glikozaminoglikanlar) alanlarına karşılık gelir.  MRG'deki sinyal yoğunluğu klinik sonuç ile ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, patoloji, görüntülemede normal görünen tendonlarda da bulunabilir. 

Renkli ve Doppler yakın zamanda standart ultrason tendon görüntülemesine yeni bir boyut ekledi. Bu görüntüleme dokularda kan akışını gösterir. Aşil tendonunda normal tendonlarda kan akımı saptanamaz, ancak renkli Doppler patolojik tendonlarda kan akışını gösterir. Bu tür kan akımı, aşil tendonunda daha büyük ağrı skorları, daha zayıf fonksiyon ve daha uzun semptomlarla, , görünür akışı olmayan kontrol katılımcılarıyla karşılaştırıldığında ilişkilendirilmiştir. 

Patolojik tendonlarda kan damarlarının uzun vadeli klinik önemi açık değildir. İki uzunlamasına çalışma, başlangıç ​​muayenesinde renkli Doppler ilavesinin ultrason teşhis performansını iyileştirmediğini veya daha zayıf bir sonucu gösterdiğini göstermiştir.

Klinik olarak, görüntüleme klinik kararlar için tek kılavuz olmamalıdır;  sabah sertliği ve yük ağrısı gibi semptomlardaki değişiklikler tedavi modifikasyonunu yönlendirmelidir. Birçok tendondaki çalışmalar klinik sonuçların görüntülemeden ve görüntülemedeki değişikliklerden bağımsız olduğunu göstermiştir. 

tedavi

Ağrılı tendonları olan hastalara birçok tedavi önerilmektedir, ancak konservatif ve cerrahi tedavilerin çoğu için bilimsel kanıtlar az kalmaktadır. Bazı temel  olan ve randomize kontrollü çalışmalarla incelenen tedaviler eksantrik egzersiz, gliseril trinitrat yamaları, elektroterapi (mikro akım ve mikrodalga), sklerozan enjeksiyonları ve steroidal olmayan anti-enflamatuar ilaçları (NSAID'ler) içerir. Bunlardan, NSAID'ler sonuç üzerinde çok az bir etki göstermiştir veya hiç etki göstermemişlerdir ve ilaçla ilgili daha fazla tartışma bu incelemeye dahil edilmemiştir.  Farklı konservatif ve cerrahi tedavi rejimlerini karşılaştıran randomize veya prospektif çalışma yoktur.

Konservatif tedavi çoğu yazar tarafından ilk strateji olarak önerilmektedir.  Bu strateji, olası etiyolojik faktörlerin tanımlanması ve düzeltilmesini ve semptomlarla ilgili bir yaklaşımı içerir. Genel olarak, ilk tedavi, dinlenme (tam veya modifiye aktivite), ilaç (NSAID'ler, kortikosteroidler), ortotik tedavi (topuk kaldırma, ayakkabıların değişimi, malaligmentin  düzeltilmesi), germe ve kuvvet antrenmanı kombinasyonunu içerebilen çok faktörlü bir yaklaşımdan oluşur. .

Konservatif tedavi başarısız olursa cerrahi tedavi uygulanır. Aşil tendonunda yer alan kronik ağrılı koşulları olan hastaların yaklaşık % 25'inde konservatif  tedavinin başarılı olmadığı ve cerrahi tedaviye ihtiyaç olduğu genel bir görüş olmuştur. Aşil tendonu için, ameliyatın sıklığı hastanın yaşı, semptomların süresi ve tendinopatik değişikliklerin ortaya çıkması ile arttığı gösterilmiştir.

Bir tedavi algoritması klinik kullanım kolaylığı için oluşturulmuştur (Şekil 1). Bu düzen Aşil tendonu ağrılı birçok birey için uygundur, ancak elit sporcu, tam ağırlık alamayan akut tendon ağrılı kişi veya bir egzersizi tamamlayamayan yaşlı birey gibi özel durumlarda değişiklik göstermesi gerekebilir. Doktor bireysel ihtiyaçları yorumlamalı ve her klinik sunum için algoritmayı değiştirmelidir.

   Tendon orta kısmında ağrı

 

                                                    

 

 

Yırtık,kopuk ekarte et,

Peritendinöz yapılarıdeğerlendir

                                                       

    Alfredsonun topuk düşürme egzersizleri

                             6-12 hafta

YANIT VAR  .Aynı egzersizler 6-12 ay devam

YANIT YOK

                                                                                                         

                                                                                                                           

 


Egzresize devam,değerlendir,kinetik zincir ile tedavi et.Yükü hafiflet,GTN padler ,         6-12 hafta 

Egzersize devam,biomekanik değerlendirme,masaj,elektroterapi, GTN padlere devam      6-12 hafta

Egzersize devam,ESWT,CIS gibi ağrı kesici ekle,      4-6 hafta

Sklerozan tedavi    8-12 hafta

Cerrahi

                                                        


Şekil 1 Aşil tendinopatisini tedavi etmeye yönelik algoritma.  Zaman dilimleri tavsiye edilir ve bireysel sunumlar için uygun şekilde değiştirilmelidir. CSI, kortikosteroid enjeksiyonu; ESWT, ekstrakorporeal şok dalgası tedavisi; GTN, topikal gliseril trinitrat.

Ameliyat dışı tedavi yöntemleri

Eksantrik kas geliştirme eğitimi

Curwin, ve Curwin ve Stanish  1984'te, tendon yaralanmalarının rehabilitasyonunun bir parçası olarak eksantrik eğitimin önemini vurguladılar. 6 haftalık basit bir progresif tendon yükü programının başarısını gösterdiler.  Alfredson ve arkadaşları bu programı uyarlanmış ve bilimsel ağrılı orta kısım Aşil tendinopatisi için bir eksantrik kas eğitim programıgeliştirdi. 

Alfredson'un eksantrik eğitim modeli, eşmerkezli yüklenmeyi içermez ve tendondaki ağrıya rağmen hastaların egzersiz protokolünü tamamlamaları gerektiğini vurgular. Eğer hastalar bu programı yaparken tendon ağrısı yaşamazsa, egzersizler ağrıyı tetikleyene kadar yük arttırılmalıdır. İyi kısa dönem ve uzun dönem klinik sonuçlar bildirilmiştir.  Bu 12 haftalık program, diğer geleneksel tedaviler (dinlenme, NSAID'ler, ayakkabı değişimi, ortezler, fizik tedavi ve sıradan eğitim programları) başarısız olduğunda ve tendonun orta kısım tendinitlerinin yaklaşık% 90'ında başarılı olduğu gösterilmiştir.

Eksantrik eğitim ile tedavi edilen hastaların takip çalışması (ortalama 3.8 yıl sonra) hastaların çoğunun memnun olduğunu ve önceki tendon yükleme aktivitesi seviyesine geri döndüğünü göstermiştir. İlginç şekilde, tendon kalınlığı önemli ölçüde azalmıştı ve ultrasonografik olarak tendon yapısı daha normal görünmekteydi.  Aynı 12 haftalık program, MRG ile değerlendirilen tendon hacminde, tendon sinyal yoğunluğunda da% 23 oranında bir düşüşe yol açtı.

Eksantrik bir bileşen içeren diğer egzersiz rejimleri de etkilidir,  ancak Alfredson programı kadar titizlikle değerlendirilmemiştir. Konsantrik bir baldır kası antrenman programı ; eksantrik antrenman programı kadar etkili olmamıştı.  Eksantrik grupta, hastaların% 82'si memnun olmuş ve konsantrik egzersiz yapanlara göre (% 36 memnun hasta) karşılaştırıldığında, tedavi bitiminde önceki aktivite düzeyine dönmüştür.

Eksantrik egzersiz neden tendinopatide ağrıyı azaltır?

Eksantrik egzersizin etkinliği için birkaç olası açıklama olsa da, hiçbiri tam olarak araştırılmamıştır. Eksantrik egzersiz, hem kısa vadede hem de uzun vadede tendon patolojisini değiştirir. Kısa vadede, tek bir egzersiz seansı MRG'de tendon hacmini ve sinyal yoğunluğunu arttırır.  Eksantrik egzersiz bir program daha uzun vadede tendon hacmi arttırılabilir, devam etmekte olan boşaltım yokluğunda, üretim kolajen ve tip etkiler.  Bu nedenle, eksantrik egzersiz programı zamanla  tendonda gerilme mukavemetini arttırır. Kas-tendon biriminin bir "uzamasıyla" tekrarlayan gerilmenin etkisi, kas-iskelet biriminin yükü etkili bir şekilde emme kapasitesine de etki edebilir.

Bir başka olası etki mekanizması, ağrı üreten sinirlerin mekanik hakaretine ilişkindir. Alfredson'un eksantrik eğitim programının benzersiz bir özelliği, hastanın ağrılı topuk bırakma egzersizleri yapması için teşvik edilmesidir. Ağrılı insan tendonlarında bulunan sinir yapıları, tendon damarlarına yakın bir yerde bulunduğundan ve bu damarlar kas kasılması ve gerilmesiyle ortadan kalktığından, eksantrik eğitim ile ortaya çıkan iyi klinik etkiler, neovaskülarizasyonun ve beraberindeki sinirlerin değişmesine bağlı olabilir. Tekrar sayısı (180 tekrar / gün) damarlara ve beraberindeki sinirlere, tendonun dışındaki yumuşak dokuyu yoğun tendinoz dokusundan geçirirken zarar verebilir. Hastaların eksantrik eğitim rejiminden memnun kaldığı tespitinde neovaskülarizasyon kalmadı, bu hipotez ile tutarlıdır. Bununla birlikte, bu gözlem hem ağrıyı hem de neovasküler obliterasyonu etkileyen diğer yukarı akış uyarıcılarının bir sonucu olabilir, bu nedenle gözlemsel bir çalışmadan nedensel sonuçlar çıkarabilecek bir konumda değiliz.

Topikal gliseril trinitrat

Bu madde, eksantrik bir egzersiz programına ek olarak Aşil, dirsek ve supraspinatus tendonlarındaki randomize kontrollü çalışmalarda incelenmiştir. Topikal gliseril trinitrat, tendona her ay 6 ay boyunca yenilenen bir yama olarak uygulandı. Tedavi, plasebo yaması ile karşılaştırıldı ve ağrı ve fonksiyon 6 ay boyunca ölçüldü. Aşil tendonunda, tedavi grubundaki aktivite ağrısı, plaseboya kıyasla 12. ve 24. haftalarda azaldı ve ayrıca 6. ayda sonuçları düzeltti. , plasebo grubunda% 49 mükemmel sonuçlar rapor edildi.Bu çalışma aynı zamanda, bir eksantrik egzersiz programı kullanımını destekler.

Ekstrakorporeal şok dalgası tedavisi

Ekstrakorporeal şok dalgası tedavisi birkaç tendon ve fasiyal yapı içinde denenmiş olmasına rağmen, Aşil tendonunda randomize kontrollü çalışmalar yapılmamıştır.  Diğer yapılarda, ekstrakorporeal şok dalgası tedavisi, plaseboya kıyasla ağrıyı azaltır,  ve kas gevşetici yapıların rehabilitasyonu devam ederken ağrıyı hafifletmede faydalı olabilir.

Kortikosteroid enjeksiyonu

Diğer tendonlarda, kortikosteroid enjeksiyonu (CSI), kısa vadeli ağrı ‐ hafifletici etkilere sahip gibi görünmektedir, ancak uzun vadede hiçbir etkisi veya yararlı etkisi yoktur.  CSI'nin kısa süreli etkisi, Aşil tendonunda, yürüme ağrısında düzelme ve ultrasonografi ile ölçülen tendon çapında azalma ile gösterilmiştir.  Katabolik etkilerden dolayı intratendinöz enjeksiyon kontrendikedir, ancak  tendonun CSI altı intratendinöz damarlara girmesi umut verici sonuçlar göstermiştir.   Peritendinous enjeksiyonun tendon üzerinde daha az etkisi vardır ve dikkate değer bir yönetim programına ek olarak faydalı olabilir.  CSI, egzersiz programlarını sürdürmeye devam ederken ağrıyı hafifletmek için kullanıldığında en faydalı olabilir.

Elektrofizik ajanlar

Elektrofizik ajanların tendinopati tedavisinde rolü, insanlarda yeterince araştırılmamıştır. Terapötik ultrason, tendonlardaki protein sentezini arttırır,  ancak aşırı kullanımdan kaynaklanan tendonlarda aşırı kaliteli protein fazlasıyla fazla olduğu için, protein üretimini daha da artırmak için klinik sonucu iyileştirmeyebilir.

Son zamanlarda yapılan randomize bir çalışmada, düşük frekanslı mikrodalga ile hipertermi sonrası elde edilen sonuç ile geleneksel ultrason sonuçları karşılaştırıldı. Tedavi sonrasında ve 1 ay sonra, hipertermi grubu tarafından anlamlı derecede daha iyi sonuçlar kaydedildi. 2 hafta süreyle uygulanan mikro akımın, geleneksel tedaviye kıyasla 12 ayda ağrıyı azalttığı gösterilmiştir. 

Diğer tedaviler

Bir gece atelinin Aşil tendinopatisi için etkili bir müdahale olduğu gösterilmiştir.  Gece ateli 12 haftalık eksantrik egzersiz programı ile birleştirildiğinde ağrıda daha büyük bir azalma görülmüştür. Her iki durumda da, yalnız ve eksantrik egzersizle birlikte kullanıldığında, gece ateli, 12 ay boyunca ağrıyı azaltır. 

Ayağın ve bacağın biyomekanik değerlendirilmesi, Aşil tendon yönetiminin klinik olarak önemli bir parçasıdır. Ayak postürü ve Aşil tendinopati arasındaki ilişkiyi destekleyen çok az ampirik kanıt olmasına rağmen , bazı hastalarda ayak postürünün  modifikasyonu ağrıyı azaltabilir ve tendonu yükleme kapasitesini artırabilir. 

Benzer şekilde, baldır kompleksi masajı, mobilizasyonu artırabileceği gibi rehabilitasyona da yardımcı olabilir.  Sürtünmelerin tendon hücrelerinin protein çıkışını arttırdığı gösterilmiştir;  Ancak, kollajen ve zemin maddesinin ultrasonografi ile görülen etkinin benzer bir şekilde, daha büyük miktarlar olumlu bir şekilde acı veya patolojiyi değiştiremez.

Sklerozan enjeksiyonları

Tendon ağrısında neovaskülarizasyonun rolü, tendonun karşısındaki neovaskülarizasyona sahip olan bölgeye vasküler sklerosantın (sklerozan ve anestezik etkiye sahip bir alifatik iyonlaşmamış azot içermeyen bir maddenin) enjekte edildiği bir pilot çalışmada incelenmiştir. . Bu tedavinin kısa süreli (6 ay) değerlendirilmesi, ortalama iki tedaviden sonra 10 tendonun 8'inin ağrısız olduğunu göstermiştir.  Ağrısız tendonların dışlarında veya içlerinde neovaskülarizasyon yoktu, ancak başarılı bir şekilde tedavi edilmeyen iki hastada da damarlar kaldı. Bu hastaların 2 yıllık takibi aynı sekiz hastanın tendonda hiçbir damar bulunmadığında ağrısız kaldığını gösterdi.  Ultrasonografik olarak tendon kalınlığı azalmıştı ve yapı daha normal görünüyordu. Damar sayısının tendon kalınlığı ile korele olduğu gösterildiğinden, damar sayısını azaltan tedavinin de tendon kalınlığını etkilemesi olasıdır.

Bir sklerozan ve sklerozan olmayan bir maddenin (lidokain + epinefrin) enjeksiyonlarının etkilerini karşılaştıran çift kör, randomize kontrollü bir çalışmada, sklerozan madde açıkça daha etkiliydi. 

Sklerozan enjeksiyon tedavisi sonrası rehabilitasyon, bir dinlenme süresi (1-3 gün), ardından kademeli olarak artmış tendon yükleme aktivitesi içerir, ancak ilk 2 hafta boyunca maksimum yükleme (atlama, hızlı koşu, ağır kuvvet antrenmanı) içermez. 2 hafta sonra, maksimum tendon yüklemesine izin verilir. 550 Aşil tendonunu tedavi ettikten sonra, tedaviyle ilgili olabilecek iki komplikasyon yaşadık. Aşil tendonunun yerleştirilmesinde tedavi edilen bir hastada , tedaviden 8 hafta sonra 800 m'lik bir pist yarışı sonunda tendonun proksimal kısmında tam kopma oluştu. Orta kısımda tedavi edilen başka bir hastada, daha önce dört intratendinöz CSI'sı olduğu bir alanda kısmi bir yırtılmaoluştu. Başka komplikasyon olmadı.

 

Cerrahi Tedavi

Konservatif tedaviye cevap vermeyen tendonların cerrahi tedavisi, tümü tendonu tahriş etmek ve kimyasal aracılı bir iyileşme tepkisi başlatmak için tasarlanmış birkaç prosedür içerebilir. Bu prosedürler, perkütan tenotomi  gibi daha basit prosedürlerden açık prosedürlere ve tendon patolojisinin çıkarılmasına kadar uzanır.

Perkütan tenotomi, 18 ay sonra hastaların% 75'inin iyi veya mükemmel sonuçlar bildirmesine neden oldu. Aşil tendinopatisi için açık cerrahi, fokal bir tendinopatiye sahip olanlara kıyasla fokal lezyon olmayan tendonlar için sonuçların daha iyi olduğunu göstermiştir.  Ameliyattan 7 ay sonra,% 67'si fiziksel aktiviteye geri döndü;  lezyon olmayan gruptan % 88'i ve fokal lezyonu olan gruptan; % 50'si bu geri dönüşü oluşturan hastalardı.